Druga z pielgrzymek „Śladami Sługi Bożego Jana Pawła II” zorganizowanych przez „Wspólnotę Garbowską” dla uczczenia trzydziestej rocznicy wyboru kardynała Karola Wojtyły na Stolicę Piotrową udała się do Watykanu, do grobu Papieża Polaka w dniach 21-29 czerwca br. Jej kierownikami byli Agata Kamińska z Garbowa i Tadeusz Barszcz z Gutanowa. Przed wyjazdem z Garbowa jej uczestników pobłogosławił w kościele parafialnym ks. proboszcz Stanisław Wąsik.
Do Watykanu pielgrzymi przybyli we środę 25 czerwca i na początek wzięli udział w audiencji generalnej u papieża Benedykta XVI na Placu św. Piotra. Odbywała się ona w promieniach upalnego słońca. Podczas niej wysłuchali katechezy wygłoszonej przez następcę św. Piotra i wspólnie z tłumem wiernych z całego świata odmówili Pater noster czyli modlitwę Ojcze Nasz. Usłyszeli też pozdrowienie Benedykta XVI dla pielgrzymów w różnych językach, w tym po polsku. Grupa pielgrzymkowa zorganizowana przez „Wspólnotę Garbowską” została wymieniona wśród pielgrzymek, które pozdrawiał Ojciec Święty i było to niezwykle przeżycie dla jej uczestników. U celu, przy grobie Sługi Bożego Jana Pawła II w Grotach Watykańskich pod Bazyliką św. Piotra garbowska pielgrzymka znalazła się następnego dnia.
Najpierw było, podobnie jak poprzedniego dnia przy wejściu na Plac św. Piotra, długie oczekiwanie w kolejce wiernych z całego świata na dostanie się w okolice wejścia do Bazyliki św. Piotra, przejście przez bramki i kontrola ochrony. Po pomyślnym jej przejściu grupa mogła udać się do Bazyliki, a właściwie do Grobu św. Piotra i jego następców, do których należał Jan Paweł II. W drodze do Konfesji św. Piotra wznoszącej się nad Grobem Apostoła pielgrzymi zatrzymywali się przy najwspanialszych zabytkach sztuki sakralnej dziełach geniuszu ludzkiego oraz przy relikwiach świętych, a także nagrobkach papieży i poznawali ich historię. Niedaleko od wejścia mogli zobaczyć za grubą pancerną szybą jedną z najpiękniejszych rzeźb na świecie, Pietę Michała Anioła. Przy św. Piotra grupa zatrzymała się na modlitwę. Potem nastąpiło zejście do Grot Watykańskich znajdujących się pod Bazyliką. Z powodu wielkiej liczby pielgrzymów nie wolno tam dłużej zatrzymywać się, jednak grupom Polaków ochrona pozwala pobyć przy Grobie Jana Pawła II przez kilka minut. Pozwoliła na to także naszej grupie. Ta chwila była wielkim przeżyciem religijnym, była doświadczeniem ponownego spotkania Jana Pawła II, Jego miłości i troski, Jego nauczania. Była spotkaniem z Nim w modlitwie i Duchu Świętym.
Garbowska pielgrzymka odwiedziła wszystkie bazyliki papieskie w Rzymie. Jest ich cztery. Oprócz Bazyliki św. Piotra, są to: Bazylika św. Jana na Lateranie nazywana Matką i Głową wszystkich Kościołów świata, Bazylika św. Pawła za murami i Bazylika Matki Bożej Śnieżnej (Sancta Maria Maggiore). Przy Bazylice Laterańskiej mieści się budynek, w którym znajdują się Święte Schody (Scala Sancta), według tradycji będące schodami z pałacu Poncjusza Piłata i świadectwem jego sądu nad Jezusem, które cesarzowa Helena przywiozła z Jerozolimy w 326 roku. Pielgrzymi pokonują je na kolanach, całując miejsca, gdzie stał Jezus (schody z pałacu są marmurowe, aby nie wytarli je pielgrzymi swoimi kolanami obudowano je grubymi deskami, a miejsca gdzie stał Jezus są widoczne przez szybki). U szczytu Świętych Schodów znajduje się pomieszczenie, w którym od stuleci przechowywany jest obraz Jezusa według tradycji namalowany przez św. Łukasza. Jest ono zamknięte starymi, masywnymi drzwiami w wielkim zamkiem. Obraz od niedawna można zobaczyć przez szybę. Przez wieki mogli oglądać go tylko kolejni papieże. Wielu uczestników pielgrzymki garbowskiej modliło się na Świętych Schodach pokonując je w trudzie na kolanach.
W Bazylice św. Pawła pielgrzymi modlili się przy Grobie św. Pawła i podziwiali jej piękną architekturę. Mogli też zobaczyć przygotowania Bazyliki do odpustu św. Piotra i Pawła, który przypadał za parę dni. W czasie tego odpustu papież Benedykt XVI przy Grobie Apostoła pogan, jak jest nazywany św. Paweł z powodu szerzenia wiary w Chrystusa wśród pogan, ogłosił czas między 29 czerwca br. a 29 czerwca roku przyszłego Rokiem św. Pawła. Bazylika ta na wzór antycznych budowli ma atrium. Znajduje się w nim rzeźba przedstawiająca św. Pawła z wyciągniętym przed siebie mieczem, jakby ruszającego stąd w świat, aby zawojować go dla Chrystusa.
Poza Bazylikami w Rzymie uczestnikom pielgrzymki udało się zobaczyć wiele zabytków Wiecznego Miasta: między innymi Koloseum, Pantenon, Kapitol, Forum Romanum, a także słynne Schody Hiszpańskie, Plac Wenecki z Ołtarzem Narodu oraz Fontannę Di Trevi.
W drodze do Rzymu pielgrzymi zwiedzili Weronę, Florencję i Asyż. Zabytki Florencji stanowiły zapowiedź wspaniałej, monumentalnej architektury i dzieł sztuki, które mogli później zobaczyć w Rzymie. Z kolei Asyż to małe średniowieczne miasteczko położone na zboczu góry, w którym urodził się i przez całe swoje życie związany był św. Franciszek. Pod miastem znajduje się Bazylika Matki Bożej Anielskiej, wzniesiona nad małym kościółkiem lub kaplicą nazywaną Porcjunkulą, wzniesioną własnoręcznie przez świętego Franciszka oraz nad miejscem jego śmierci, zaś przy Rosarium, w którym rosną do dziś róże bez kolców. Zgubiły je gdy św. Franciszek rzucił się w nie. W Bazylice tej znajdują się różne relikwie związane ze św. Franciszkiem, między innymi sznur od jego habitu. Są tam również szopki z postaciami św. Rodziny i figurkami zwierząt, które wymyślił św. Franciszek, aby przybliżyć ludziom tajemnicę Bożego Narodzenia. Z tego miejsca pielgrzymi udali się do miasta św. Franciszka. Najpierw odwiedzili Bazylikę św. Klary, gdzie znajduje się krzyż z San Damiano, z którego Chrystus przemówił do św. Franciszka. Następnie udali się do Bazyliki św. Franciszka wzniesionej nad jego grobem. Są tam pochowani także jego towarzysze. Po modlitwie przy grobie świętego pielgrzymi zwiedzili górną część Bazyliki, w której znajdują się freski przedstawiające sceny z życia św. Franciszka. Jej część uległa zniszczeniu podczas trzęsienia ziemi przed kilku laty. Zginął wtedy w niej jeden z polskich franciszkanów.
Z Rzymu pielgrzymka udała się na Monte Cassino. Tam w V wieku św. Benedykt założył zakon benedyktynów, który był podporą chrześcijaństwa w czasach chrystianizacji kolejnych krajów Europy w obrządku łacińskim. Św. Benedykt jest najstarszym patronem Europy. Przy jego grobie znajdującym się w kościele należącym do zespołu klasztornego na Monte Cassino również dane było pomodlić się uczestnikom pielgrzymki. Kościół ten został odbudowany po II wojnie, podczas której był zniszczony przez hitlerowców, i dziś olśniewa swoim wnętrzem wyłożonym kolorowym marmurem i złotem. Dla Polaków Monte Cassino jest symbolem męstwa polskich żołnierzy z II Korpusu Armii gen. Władysława Andersa, którzy zdobyli tę górę i przełamali linię frontu niemieckiego, umożliwiając tym samym aliantom wyzwolenie Włoch. Niedaleko klasztoru znajduje się cmentarz polskich żołnierzy, którzy polegli w bitwie o Monte Cassino. Uczestnicy pielgrzymki złożyli tam, w środku wielkiego krzyża kawalerskiego z napisem Virtuti Militari wiązankę z biało-czerwonych róż i zaśpiewali „Czerwone maki na Monte Cassino”. Było to jedno z najbardziej wzruszających przeżyć podczas pielgrzymki, spotęgowane przez kwitnące akurat w tym czasie na zboczach góry owe czerwone maki.
W drodze powrotnej do Polski pielgrzymi odwiedzili Padwę i Wenecję. W Padwie najpierw udali się do Bazyliki św. Justyny, w której znajduje się grób jednego z Ewangelistów, św. Łukasza. Po krótkiej modlitwie przeszli do Bazyliki św. Antoniego. Tam było więcej czasu na modlitwę. Wiele osób czeka tam na swoją kolej, aby na chwilę przytulić się do grobu świętego, który pomaga w nawet najtrudniejszych i beznadziejnych sprawach. W Bazylice św. Antoniego znajduje się polska kaplica pod wezwaniem św. Stanisława, w której jest tablica z inskrypcją ufundowana przez żołnierzy z Armii gen. Andersa w intencji ich powrotu do wolnej Ojczyzny. Na koniec pielgrzymi odwiedzili Wenecję. Wenecjanie u zarania historii swego miasta zdobyli relikwie św. Marka Ewangelisty i zbudowali wspaniałą, pełną złota Bazylikę, w której je przechowują. Nawet na zewnątrz, podcienie frontonu są wyłożone złotem. Uczestnikom pielgrzymki udało się spędzić kilka godzin w Wenecji i obejrzeć jej najsłynniejsze miejsca. Potem nastąpił powrót do domu.
W czasie pielgrzymki nie zapomnieli w swoich modlitwach o odchodzącym wtedy na emeryturę po wieloletnim obejmowaniu stanowiska proboszcza garbowskiego księdzu kanoniku Stanisławie Wąsiku, mając w pamięci jego troskę duszpasterską oraz oddanie dla parafii i parafian. Modlili się także za posługę nowego proboszcza, księdza kanonika Kazimierza Podstawki, o nominacji którego wiadomość dotarła do nich w ostatnich dniach pielgrzymki.
